Οι ιδέες μας

Φύση, παιχνίδια, αγάπη και γνώσεις

Μετά από ένα σύνολο εμπειριών, συναναστροφών, παιχνιδιού, γέλιου και συζητήσεων με παιδιά και γονείς, συνειδητοποιήσαμε ότι αυτό που εμείς αποκαλούμε ‘εκπαίδευση’ -και που συμβάλει στη διαμόρφωση της παιδείας- είναι κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που υπάρχει στην πόλη μας αλλά και στην Ελλάδα.

Έτσι, βαλθήκαμε να ψάχνουμε αν υπάρχει κάτι παρόμοιο με αυτό που σκεφτόμαστε κάπου αλλού: εκπαιδευτικές θεωρήσεις και πρακτικές διαπαιδαγώγησης με στόχο το παιδί και τον άνθρωπο, με ιδανικά τον σεβασμό και την ελευθερία. Και το βρήκαμε…

Άλλοι, σημαντικές μορφές της σκέψης και της φιλοσοφίας, είχαν μιλήσει για το θέμα της εκπαίδευσης, πολύ πριν. Βρήκαμε την έμπνευση που ψάχναμε σε κάποιες από τις αρχές της ελευθεριακής εκπαίδευσης.

Παιδαγωγοί όπως ο Jean-Jacques Rousseau, o Rudolf Steiner, o Ferer, o Samuel Neil, η Montessori, o Froebel, χρησιμοποίησαν διαφορετικές, από τις εκάστοτε, προσεγγίσεις και είδαν αμέσως μεγάλες αλλαγές στην διαμόρφωση των παιδιών. Σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου υπάρχουν ελευθεριακά σχολεία που λειτουργούν χρόνια τώρα με επιτυχία. Από κει, αποφοιτούν άνθρωποι με όρεξη για ζωή, δημιουργικότητα, φαντασία, δεξιότητες, ηθικές αρχές και υποσχόμενο μέλλον. Στην Αθήνα, λειτουργεί παιδικός σταθμός που ακολουθεί την γραμμή του Rudolf Steiner (Waldorf) το οποίο και επισκεφθήκαμε. Είδαμε παιδιά χαρούμενα που μέσα από το παιχνίδι και την επαφή με τη φύση δημιουργούσαν σχέσεις ισότητας και αλληλεγγύης, ήξεραν να σέβονται το περιβάλλον και τους γύρω τους.

Τα πρώτα 7 χρόνια στην ζωή ενός παιδιού είναι πολύ σημαντικά για την ανάπτυξη του σώματός του, της κίνησης, της αντίληψης και των αισθήσεων. Τα κατάλληλα ερεθίσματα είναι αυτά που θα ξυπνήσουν την επιθυμία του για γνώση και ζωή. Το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας, ακόμη και στις μικρές ηλικίες, έχει βασικά ‘λάθη’: μικροί εσωτερικοί και ανύπαρκτοι εξωτερικοί χώροι, καμία επαφή με τη φύση, ένας εκπαιδευτικός με πολλά παιδιά ανά τμήμα… Όλα συμβάλουν στον περιορισμό της ελευθερίας και φυσικής ανάπτυξης των παιδιών.

Είναι πολύ σημαντικό στην προσχολική ηλικία (2-6 χρόνων), το παιδί να βιώνει ασφάλεια στην καθημερινότητα του αλλά να έχει και την δυνατότητα να πειραματίζεται και να συμμετέχει. Αυτό επιτυγχάνεται μέσα από τις καθημερινές συνήθειες και τις επαναλαμβανόμενες πράξεις οι οποίες δημιουργούν ένα ρυθμό στη ζωή του παιδιού και άρα νιώθει σιγουριά και βεβαιότητα. Δραστηριότητες όπως για παράδειγμα το ζύμωμα, η κηπουρική, η ζωγραφική, το πλέξιμο και οι χειροτεχνίες ενισχύουν την ανάπτυξη του παιδιού με φυσικό τρόπο μέσα από την παρατήρηση, την αφοσίωση, την δημιουργία στόχου, την ηρεμία.

Τα παιδιά ενθαρρύνονται να λύνουν τις διαφορές τους μέσα από τον διάλογο, να κουβεντιάζουν και να ακούν. Μέσα από αυτήν την εκπαίδευση, μπορούν να γίνουν ελεύθερα άτομα, υπεύθυνα για τις πράξεις τους, έτοιμα να καθορίζουν την πορεία της ζωής τους.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: